Nieuws

Een zwak voor Belgen

Plaatsingsdatum: 17 mei 2019

Vorige week kreeg ik een alleraardigste mail van een meneer uit België. Het bleek een echte Van Gogh-kenner. Hij beschikt over meer dan 650 items over de kunstenaar. Hij schreef me dat zijn hobby, begonnen in 1973, uitgegroeid was tot een ware passie. Alles wil hij weten over het leven en werk van Vincent. In een Antwerpse boekhandel had hij Dat boek is subliem gekocht. Met grote belangstelling had hij het gelezen en er zelfs van genoten. Nu, u begrijpt dat doet echt goed, zeker als een inwoner van ons buurland, die er bovendien verstand van heeft, dat zegt. Als kenner had hij overigens nog wel zeven ‘bemerkingen’ die hij in een Excel-bestand had ‘opgelijst’, op z’n Vlaams gezegd. Daar kan ik zeker mijn winst mee doen. In een kort naschrift schreef hij: ‘Mocht je ooit in de buurt zijn… van harte welkom ten huize van een Van Goghbewonderaar’. Mogelijk dat ik daar nog eens de gelegenheid voor heb.

Voor Belgen heb ik altijd een zwak. Dat is al vanaf mijn jeugd zo. Wonend in Zoutelande aan de voet van de duinen, zag ik als kind vaak op zondag een groep jongens van mijn leeftijd (6 of 7 jaar) onder leiding van een pater in een bruine of zwarte pij naar het strand gaan. Zelf mocht ik dat op zondag absoluut niet. Maar jaloers was ik niet. Integendeel, het was met een zeker medelijden dat ik hen gadesloeg. Dit kon immers niet goed zijn. In mijn hart was er de vrees dat zij allen eenmaal naar de hel zouden gaan. Zou je als kind daar niet van onder de indruk zijn?

Toch had ik enige tijd later een ervaring die mij van gedachten deed veranderen.

Daarover een volgende keer.

Met hartelijke groet,

Ds. H. de Jong

2019-05-17T18:24:03+00:00